•7:11 AM
മരണം ഒരു രംഗബോധം ഇല്ലാത്ത കോമാളിയാണെന്നു എഴുതിയിരിക്കുന്നതെവിടെയോ വായിച്ചു..മരണം ജീവിതമെന്ന അരങ്ങില് ആടുന്ന നമുക്കെല്ലാം അവസാനത്തെ മണി മുഴക്കുന്നു ...മരണങ്ങള് എന്നും വിഷമം നല്കുന്നവയാണ്.. നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ മരണങ്ങള് നമ്മില് ഒരു തുള്ളി കണ്ണീര് എങ്കിലും പൊഴിയിക്കുന്നു....പക്ഷെ എന്റെ സംശയം നാമിന്നു മരണങ്ങള് ആഘോഷിക്കുന്നുവോ എന്നാണു... സമീപ കാലത്ത് നടന്ന പല പ്രശസ്തരുടെ മരണങ്ങളും അത് നമ്മിലുണ്ടാക്കിയ ചലനങ്ങളും അതാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്...
മൈക്കില് ജാക്സണ് മുതല് തുടങ്ങാം...പ്രശസ്തിയുടെ കൊടുമുടിയില് നിന്നും ബാലപീഡനം,അതിരുവിട്ട ബന്ധങ്ങള്,സ്വന്തം പുത്രനെ അപകടകരമാം വിധം ജനാലയിലൂടെ പുറംലോകത്തെ കാണിച്ച സംഭവം ...ഇതെല്ലാം ആ മനുഷനെ നമ്മുടെ എല്ലാം മനസ്സില് നിന്നും അകറ്റി...ആരാധകരില് ഒരു നല്ല ശതമാനം ആളുകള് ഉപേക്ഷിച്ചു മയക്കുമരുന്നിനു അടിമപ്പെട്ടു അവസാനം ആ ജീവന് പൊലിഞ്ഞത് നമുക്കെല്ലാം അറിയാം...എന്തെല്ലാം ദുരൂഹതകള് ആ മരണം ഉണ്ടാക്കി എന്നതിലും അത് മാധ്യമങ്ങള് നമ്മില് എത്തിച്ച രീതി നമ്മില് ഒരു കുറ്റാന്വേഷണ കഥ വായിക്കുന്ന അനുഭവം ഉളവാക്കി...അങ്ങനെ ജീവിടത്തിലെ പാകപ്പിഴകള് കാരണം അനഭിമതനായി വില്ലിന് പരിവേഷം ലഭിച്ച ആ മനുഷ്യന്റെ ജീവിതം മരണത്തിനു ശേഷം കീറി മുറിക്കപ്പെട്ടു...ചിലര് അദ്ധേഹത്തെ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു ഒരു പടി കൂടി മുന്നോട്ട് പോയി ..ആരാധകര് വീണ്ടും മരണത്തിനു ശേഷം ആ മനുഷ്യനെ ഓര്ത്തു കണ്ണീരൊഴുക്കി.. ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള് കിട്ടാത്ത ദയ അങ്ങനെ അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചു..പക്ഷെ നാം അദ്ധേഹത്തിന്റെ മരണത്തെ നിറം പിടിച്ച കഥകലോരുക്കി ആഘോഷിച്ചു എന്ന് പറയുന്നതല്ലേ സത്യം??
അതുപോലെ തന്നെ ആണ് മലയാളത്തിലെ സിനിമയിലെ ലോഹിതദാസിന്റെ മരണവും..ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോള് പല നടിമാരുടെ പേരിനോട് ചേര്ത്ത് കഥകള് ചമഞ്ഞ മാധ്യമങ്ങള് മരണശേഷം മഹാനാക്കി...സചിത്ര ലേഘന പരമ്പരകള് ആരംഭിച്ചു ജീവിതം വീണ്ടും കീറി മുറിച്ചു...നമ്മളെല്ലാം അതൊക്കെ വായിച്ചു കണ്ണീരൊഴുക്കി...ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള് കിട്ടാത്ത സഹതാപം അങ്ങനെ കൊടുത്തു...
ഇതെല്ലാം കാണുമ്പോള് എനിക്ക് തോന്നുന്നു നമ്മള് മരണങ്ങള് ആഘോഷിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹമായി മാറിയിരിക്കുന്നു എന്ന്...മരണങ്ങള് ചിലരുടെ എല്ലാം ജീവിതത്തിലെ ദുഷിച്ച ഭാഗങ്ങള് കഴുകി കളയുന്നുവോ?മരിച്ചവരോടെന്തിനു വിരോധം..അല്ലെ??പക്ഷെ നാം മരണങ്ങളെയും കച്ചവടവത്കരിക്കാന് പഠിച്ചിരിക്കുന്നു..അല്ലെ???
സഹതാപതരംഗത്തില് ഒരു മരണത്തെ മെഗാ സീരിയലിന്റെയോ റിയാലിറ്റി ശോയുടെയൊക്കെ നിലവാരത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചിരിക്കുന്നു...ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന സമയത്ത് ലഭിക്കാത്ത ശാന്തി മരിച്ചതിനു ശേഷം അവര്ക്കെന്തിനു നല്കണം..ആത്മാവിലോക്കെ ഉള്ള ഭയം കാരണമോ?അവര് അതൊക്കെ കണ്ടു കന്നീരോഴുക്കുന്നുണ്ടാവും ഏതെങ്കിലും ലോകത്തിരുന്നു....
അതെ...മരണങ്ങള് ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു...അത് എന്നും തുടര്ന്ന് കൊണ്ടിരിക്കും....
മൈക്കില് ജാക്സണ് മുതല് തുടങ്ങാം...പ്രശസ്തിയുടെ കൊടുമുടിയില് നിന്നും ബാലപീഡനം,അതിരുവിട്ട ബന്ധങ്ങള്,സ്വന്തം പുത്രനെ അപകടകരമാം വിധം ജനാലയിലൂടെ പുറംലോകത്തെ കാണിച്ച സംഭവം ...ഇതെല്ലാം ആ മനുഷനെ നമ്മുടെ എല്ലാം മനസ്സില് നിന്നും അകറ്റി...ആരാധകരില് ഒരു നല്ല ശതമാനം ആളുകള് ഉപേക്ഷിച്ചു മയക്കുമരുന്നിനു അടിമപ്പെട്ടു അവസാനം ആ ജീവന് പൊലിഞ്ഞത് നമുക്കെല്ലാം അറിയാം...എന്തെല്ലാം ദുരൂഹതകള് ആ മരണം ഉണ്ടാക്കി എന്നതിലും അത് മാധ്യമങ്ങള് നമ്മില് എത്തിച്ച രീതി നമ്മില് ഒരു കുറ്റാന്വേഷണ കഥ വായിക്കുന്ന അനുഭവം ഉളവാക്കി...അങ്ങനെ ജീവിടത്തിലെ പാകപ്പിഴകള് കാരണം അനഭിമതനായി വില്ലിന് പരിവേഷം ലഭിച്ച ആ മനുഷ്യന്റെ ജീവിതം മരണത്തിനു ശേഷം കീറി മുറിക്കപ്പെട്ടു...ചിലര് അദ്ധേഹത്തെ വിശുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു ഒരു പടി കൂടി മുന്നോട്ട് പോയി ..ആരാധകര് വീണ്ടും മരണത്തിനു ശേഷം ആ മനുഷ്യനെ ഓര്ത്തു കണ്ണീരൊഴുക്കി.. ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള് കിട്ടാത്ത ദയ അങ്ങനെ അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചു..പക്ഷെ നാം അദ്ധേഹത്തിന്റെ മരണത്തെ നിറം പിടിച്ച കഥകലോരുക്കി ആഘോഷിച്ചു എന്ന് പറയുന്നതല്ലേ സത്യം??
അതുപോലെ തന്നെ ആണ് മലയാളത്തിലെ സിനിമയിലെ ലോഹിതദാസിന്റെ മരണവും..ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോള് പല നടിമാരുടെ പേരിനോട് ചേര്ത്ത് കഥകള് ചമഞ്ഞ മാധ്യമങ്ങള് മരണശേഷം മഹാനാക്കി...സചിത്ര ലേഘന പരമ്പരകള് ആരംഭിച്ചു ജീവിതം വീണ്ടും കീറി മുറിച്ചു...നമ്മളെല്ലാം അതൊക്കെ വായിച്ചു കണ്ണീരൊഴുക്കി...ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള് കിട്ടാത്ത സഹതാപം അങ്ങനെ കൊടുത്തു...
ഇതെല്ലാം കാണുമ്പോള് എനിക്ക് തോന്നുന്നു നമ്മള് മരണങ്ങള് ആഘോഷിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹമായി മാറിയിരിക്കുന്നു എന്ന്...മരണങ്ങള് ചിലരുടെ എല്ലാം ജീവിതത്തിലെ ദുഷിച്ച ഭാഗങ്ങള് കഴുകി കളയുന്നുവോ?മരിച്ചവരോടെന്തിനു വിരോധം..അല്ലെ??പക്ഷെ നാം മരണങ്ങളെയും കച്ചവടവത്കരിക്കാന് പഠിച്ചിരിക്കുന്നു..അല്ലെ???
സഹതാപതരംഗത്തില് ഒരു മരണത്തെ മെഗാ സീരിയലിന്റെയോ റിയാലിറ്റി ശോയുടെയൊക്കെ നിലവാരത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചിരിക്കുന്നു...ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന സമയത്ത് ലഭിക്കാത്ത ശാന്തി മരിച്ചതിനു ശേഷം അവര്ക്കെന്തിനു നല്കണം..ആത്മാവിലോക്കെ ഉള്ള ഭയം കാരണമോ?അവര് അതൊക്കെ കണ്ടു കന്നീരോഴുക്കുന്നുണ്ടാവും ഏതെങ്കിലും ലോകത്തിരുന്നു....
അതെ...മരണങ്ങള് ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു...അത് എന്നും തുടര്ന്ന് കൊണ്ടിരിക്കും....
|
2 comments:
മരണം ഒരു രംഗബോധം ഇല്ലാത്ത കോമാളിയാണെന്നു എഴുതിയിരിക്കുന്നതെവിടെയോ വായിച്ചു.. evideyanu ennu njan parayam... naazhikakku 40 neranvum ithu thanne parayunna oru vishvastha kootukaran undu ninakku... veendum ormipichathinu nandi... :(